Ekstrakcja zęba a ryzyko powstania połączenia ustno-zatokowego

Połączenie ustno-zatokowe to niezamierzone połączenie jamy ustnej z zatoką szczękową. Może powstać po zabiegu ekstrakcji górnych zębów trzonowych lub przedtrzonowych, które mają korzenie blisko dna zatoki szczękowej.

Najbardziej zauważalnym objawem jest przedostawanie się powietrza i płynów z jamy ustnej, przez zatokę do nosa. Brak leczenia zwiększa ryzyko infekcji okolicy zatok szczękowych.

W NDC od razu po usunięciu zęba wykonywana jest tzw. próba Valsalvy, która służy wykryciu tego połączenia.

Pacjent przyjmuje pozycję siedzącą z lekkim pochyleniem ciała, następnie wykonuje głęboki wdech, po czym próbuje wydmuchać nabrane powietrze przy zatkanym nosie i zamkniętych ustach.

Jeśli połączenie powstało, Pacjent może poczuć, jak powietrze przedostaje się przez powstały otwór. Towarzyszyć temu może również charakterystyczne „bulgotanie”.

W zależności od wielkości połączenia powstały otwór może zamknąć się samoistnie lub może wymagać chirurgicznego zamknięcia.

W przypadku połączeń o wielkości przekraczającej 2 mm chirurg szczękowo-twarzowy uwalnia płat śluzówkowo-okostnowy, którym pokrywa otwór. W ten sposób zamyka połączenie i wspomaga jego pełne zagojenie.

Po leczeniu Pacjent powinien unikać:

Zdecydowanie Pacjenci nie powinni obawiać się zabiegu ekstrakcji zębów. W NDC dokładamy wszelkich starań, by do połączenia ustno-zatokowego nie dochodziło, jest to niezwykle rzadka sytuacja.

Równocześnie nasze procedury kliniczne są tak opracowane, że ewentualne połączenie jest natychmiast wykrywane, a my od razu przystępujemy do czynności mających na celu jego zamknięcie.

Nie ma więc mowy o powikłaniach z tytułu jego niezamknięcia. Większym ryzykiem byłoby natomiast pozostawienie w jamie ustnej zębów zakwalifikowanych do usunięcia.

Mamy nadzieję, że rozwialiśmy wszelkie obawy i wątpliwości, jakie mogły pojawić się przed zabiegiem ekstrakcji.